BIJ DE TOESCHOUWER VAN DE YOGA WORDEN DE WERVELINGEN VAN DE GEEST STIL!

Toeschouwer, velen van jullie weten dat dit mijn levensthema is en ik het al in heel veel situaties in mijn leven heb toegepast.
Patanjali, de vader van de yoga, was de eerste die 2600 jaar geleden yogaspreuken op schrift stelde. Voor die tijd werden ze alleen mondeling overgedragen.
Wat is het toch prachtig dat ik deze spreuk nu, 2600 jaar later, nog steeds met jullie kan delen!

YOGA EN DE TOESCHOUWER

De eerste vier yogalessen dit jaar was er aandacht voor voelen, ruimte en stilte. Tijdens de yogalessen werd door middel van oefeningen de aandacht naar binnen gebracht en leerde je stil te worden. (De derde les werd ik zelfs stil!)
Voor de een natuurlijk en rustgevend, voor de ander beklemmend of bedreigend. Misschien ben je niet gewend aan de stilte.

En toen werd het stil….
Het mooie van stilte is wat er op volgt. Door stilte richt je je naar binnen, kun je de toeschouwer worden, kijk je wat er gebeurt. Je kijkt zonder dat het je deert, laat staan dat je oordeelt. De toeschouwer oordeelt niet!
Zodra het je lukt van een afstandje naar jezelf te kijken, ben je niet je lichaam, je emoties of je gedachten.

DE TOESCHOUWER IN JE DAGELIJKS LEVEN

Wees ook in je dagelijks leven de toeschouwer!
Helaas gebeuren er soms vreselijke dingen in je leven. Iets waar je niet om gevraagd hebt en waar je toch mee verder moet. Je raakt je baan kwijt, je wordt van de ene dag op de andere geconfronteerd met een ernstige ziekte of je zit verstrikt in een moeizame relatie.

Zo werd een cursist van mij wel heel plotseling en rechtstreeks met de toeschouwer in haar leven geconfronteerd na het krijgen van een levensbedreigende ziekte. Toen de diagnose door de arts werd medegedeeld, leek het op dat moment alsof het niet over haar zelf ging maar over iemand anders. Het mooie hiervan was dat gedurende het ziekteproces daarna ze leerde ook hierin de toeschouwer te zijn.

Het lichaam voelde lange tijd ziek, was natuurlijk ook ziek. Maar door de toeschouwer te zijn en te accepteren wat er gebeurde, was er meer dan alleen maar een lichaam. Er was ook nog iets anders, iemand die er alle vertrouwen in had dat het lichaam zou herstellen en ze besloot ervoor te gaan.

Acceptatie

Wanneer je de situatie accepteert, het een plek geeft, zal het je leven vergemakkelijken.
Uiteindelijk ben jij degene die bepaalt hoe met situaties om te gaan!

Toeschouwer van de ontspanning

De toeschouwer kan je hierbij helpen, wanneer je vanaf een afstandje naar jezelf kunt kijken.
Dan ben je niet je lichaam, wanneer er pijn is. Ben je niet je gedachten wanneer je veel piekert. En ben je niet je emoties wanneer je boos of verdrietig bent.

Op moeilijke moeten zou je dat in het dagelijks leven kunnen oefenen op een eenvoudige manier.Ga rechtop staan, eventueel op je matje, wanneer je thuis ook yoga doet. Sluit je ogen, concentreer je en laat de stilte binnenkomen. (Wanneer je al langere tijd bij mij op les bent, zal je dat zeker lukken.)
Hierna doe je langzaam en bewust letterlijk een pas naar voren of naar achteren. Misschien wil je graag voorwaarts, maar is dat nog een stap te ver. Doe dan een pas naar achteren, gewoon een stapje terug. Blijf een poosje in deze houding staan en voel wat er gebeurt!

KRISHNAMURTI EN DE TOESCHOUWER

Dit prachtige thema wil ik graag afsluiten met een citaat van een Indiaas filosoof, Jiddu Krishnamurti (1895-1986):

Wanneer leer je het meest? Heb je ooit gekeken naar jezelf, terwijl je leert?
(J. Krishnamurti, On Education).